"İster öğüt ver, ister öğüt verenlerden olma, bizce birdir.

"Dediler ki: "Sen ha vaaz etmişsin, ha vaaz edenlerden olmamışsın, bizce birdir."

(Onlar) şöyle dediler: Sen öğüt versen de, vermesen de bizce birdir.

Dediler ki: "Öğüt versen de, öğüt verenlerden olmasan da bizce birdir."

Dediler ki: "Bizim için fark etmez; öğüt versen de, öğüt verenlerden olmasan da."

Dediler: "Sen ha öğüt vermişsin ha öğüt verenlerden olmamışsın. Bizim için fark etmez."

“Sen” dediler, “Ha böyle nasihat etmiş, ha etmemişsin, bize göre hepsi bir.Bizim tuttuğumuz yol, önceki atalarımızın sürüp gelen âdetlerinden başka bir şey değildir.Biz bundan ötürü de cezalandırılacak değiliz!” [11,53]

Dediler ki, "Öğüt versen de vermesen de bizce birdir."