Sâd Suresi

رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزٖيزُ الْغَفَّارُ

rabbü-ssemâvâti vel'arḍi vemâ beynehüme-l`azîzü-lgaffâr.

Göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabbi (olan Allah) üstündür, çok bağışlayıcıdır.

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا عَظٖيمٌۙ

ḳul hüve nebeün `ażîm.

De ki: "Bu büyük bir haberdir."

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ

entüm `anhü mü`riḍûn.

"Ama siz ondan yüz çeviriyorsunuz."

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَأِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُونَ

mâ kâne liye min `ilmim bilmelei-l'a`lâ iẕ yaḫteṣimûn.

Onlar orada tartışırken benim mele-i a'la hakkında hiçbir bilgim yoktu.

اِنْ يُوحٰٓى اِلَيَّ اِلَّٓا اَنَّمَٓا اَنَا۬ نَذٖيرٌ مُبٖينٌ

iy yûḥâ ileyye illâ ennemâ ene neẕîrum mübîn.

Ben ancak apaçık bir uyarıcı olduğum için bana vahyolunuyor.

اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰٓئِكَةِ اِنّٖي خَالِقٌ بَشَراً مِنْ طٖينٍ

iẕ ḳâle rabbüke lilmelâiketi innî ḫâliḳum beşeram min ṭîn.

Rabbin meleklere demişti ki: Ben muhakkak çamurdan bir insan yaratacağım.

فَاِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فٖيهِ مِنْ رُوحٖي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدٖينَ

feiẕâ sevveytühû venefaḫtü fîhi mir rûḥî feḳa`û lehû sâcidîn.

Onu tamamlayıp, içine de ruhumdan üfürdüğüm zaman, derhal ona secdeye kapanın!

فَسَجَدَ الْمَلٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُونَۙ

fesecede-lmelâiketü küllühüm ecme`ûn.

Bütün melekler toptan secde ettiler.

اِلَّٓا اِبْلٖيسَۜ اِسْتَكْـبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرٖينَ

illâ iblîs. istekbera vekâne mine-lkâfirîn.

Yalnız İblis secde etmedi. O büyüklük tasladı ve kafirlerden oldu.

قَالَ يَٓا اِبْلٖيسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّۜ اَسْتَكْـبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالٖينَ

ḳâle yâ iblîsü mâ mene`ake en tescüde limâ ḫalaḳtü biyedeyy. estekberte em künte mine-l`âlîn.

Allah! Ey İblis! İki elimle yarattığıma secde etmekten seni meneden nedir? Böbürlendin mi, yoksa yücelerden misin? dedi.

قَالَ اَنَا۬ خَيْرٌ مِنْهُۜ خَلَقْتَنٖي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طٖينٍ

ḳâle ene ḫayrum minh. ḫalaḳtenî min nâriv veḫalaḳtehû min ṭîn.

İblis: Ben ondan hayırlıyım! Beni ateşten yarattın, onu çamurdan yarattın, dedi.

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجٖيمٌۚ

ḳâle faḫruc minhâ feinneke racîm.

Allah: Çık oradan (cennetten)! Sen artık kovulmuş birisin.

وَاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتٖٓي اِلٰى يَوْمِ الدّٖينِ

veinne `aleyke la`netî ilâ yevmi-ddîn.

VE ceza gününe kadar lanetim senin üzerindedir! buyurdu.