"Rabbimizi tenzih ederiz; doğrusu biz yazık etmiştik" dediler.

"Rabbimizi tesbih ederiz, doğrusu biz zalimler imişiz." (dediler).

Rabbimizi tesbih ederiz; doğrusu biz (kendi kendimize) yazık etmişiz, dediler.

Rabbimizi tesbih ederiz, doğrusu biz zulmedenlermişiz! dediler.

Dediler ki: "Rabbimiz Seni tesbih eder, yüceltiriz; gerçekten bizler zalim imişiz."

O zaman dediler ki: "Tespih ederiz seni, ey Rabbimiz! Gerçekten biz zalimler olduk."

Bunun üzerine “Sübhansın ya Rabbenâ, her türlü noksandan uzaksın! Doğrusu biz kendimize zulmetmişiz!” deyip, birbirlerini kınamaya başladılar.

Dediler ki, "Rabbimiz yücedir. Biz zalimler imişiz."