Ama sen, kendisini öğütten müstağni gören kimseyi karşına alıp ilgileniyorsun.

Ama buna ihtiyaç hissetmeyene gelince,

 Kendini (sana) muhtaç görmeyene gelince,

Kendisini zengin görüp tenezzül etmeyene gelince;

Fakat kendini müstağni gören (hiçbir şeye ihtiyacı olmadığını sanan) ise,

O, kendisini her türlü ihtiyacın üstünde görene gelince,

Ama irşada ihtiyaç duymayana ise, ona dönüp itibar ediyorsun.

Kendisini zengin görüp önemsemeyene gelince;