Beled Suresi

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

lâ uḳsimü bihâẕe-lbeled.

Andolsun bu beldeye,

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

veente ḥillüm bihâẕe-lbeled.

Ki sen bu beldedesin,

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ

vevâlidiv vemâ veled.

Ve andolsun babaya ve ondan meydana gelen çocuğa,

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فٖي كَبَدٍۜ

leḳad ḫalaḳne-l'insâne fî kebed.

Biz, insanı ( yüzyüze geleceği nice ) zorluklar içinde yarattık.

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ

eyaḥsebü el ley yaḳdira `aleyhi eḥad.

İnsan, hiç kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ

yeḳûlü ehlektü mâlel lübedâ.

" Pek çok mal harcadım " diyor.

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ

eyaḥsebü el lem yerahû eḥad.

Kimse onu görmedi mi sanıyor?

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ

elem nec`al lehû `ayneyn.

Biz ona iki göz vermedik mi?

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ

velisânev veşefeteyn.

Bir dil ve iki dudak,

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ

vehedeynâhü-nnecdeyn.

Ona iki yolu ( doğru ve eğriyi ) gösterdik.

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ

fele-ḳteḥame-l`aḳabeh.

Fakat o, sarp yokuşu aşamadı.

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ

vemâ edrâke me-l`aḳabeh.

O sarp yokuş nedir bilir misin?

فَكُّ رَقَبَةٍۙ

fekkü raḳabeh.

Köle azat etmek,