Şuarâ Suresi

وَاِنَّهُ لَفٖي زُبُرِ الْاَوَّلٖينَ

veinnehû lefî zübüri-l'evvelîn.

O, şüphesiz daha öncekilerin kitaplarında da vardır.

اَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ اٰيَةً اَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمٰٓؤُ۬ا بَنٖٓي اِسْرَٓائٖلَۜ

evelem yekül lehüm âyeten ey ya`lemehû `ulemâü benî isrâîl.

Beni İsrail bilginlerinin onu bilmesi, onlar için bir delil değil midir?

وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمٖينَۙ

velev nezzelnâhü `alâ ba`ḍi-l'a`cemîn.

Biz onu Arapça bilmeyenlerden birine indirseydik de,

فَقَرَاَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِهٖ مُؤْمِنٖينَۜ

feḳara'ehû `aleyhim mâ kânû bihî mü'minîn.

Bunu onlara o okusaydı, yine ona iman etmezlerdi.

كَذٰلِكَ سَلَكْنَاهُ فٖي قُلُوبِ الْمُجْرِمٖينَۜ

keẕâlike seleknâhü fî ḳulûbi-lmücrimîn.

Onu günahkarların kalplerine böyle soktuk.

لَا يُؤْمِنُونَ بِهٖ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلٖيمَۙ

lâ yü'minûne bihî ḥattâ yeravu-l`aẕâbe-l'elîm.

Onun için, acıklı azabı görünceye kadar ona iman etmezler.

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَۙ

feye'tiyehüm bagtetev vehüm lâ yeş`urûn.

İşte bu (azap) onlara, kendileri farkında olmadan, ansızın geliverecektir.

فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَۜ

feyeḳûlû hel naḥnü münżarûn.

O zaman: Bize (iman etmemiz için) mühlet verilir mi acaba? diyeceklerdir.

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

efebi`aẕâbinâ yesta`cilûn.

(Durmadan mucize talebiyle) onlar bizim azabımızı mı çarçabuk istiyorlardı?

اَفَرَاَيْتَ اِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِنٖينَۙ

eferaeyte im metta`nâhüm sinîn.

Ne dersin! Eğer biz onları yıllarca yaşatsak.

ثُمَّ جَٓاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَۙ

ŝümme câehüm mâ kânû yû`adûn.

Sonra tehdit edilmekte oldukları (azap) başlarına gelse!

مَٓا اَغْنٰى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَۜ

mâ agnâ `anhüm mâ kânû yümette`ûn.

Faydalandırıldıkları nimetler onlara hiç yarar sağlamayacaktır.

وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُونَۗۛ

vemâ ehleknâ min ḳaryetin illâ lehâ münẕirûn.

Bununla birlikte hangi memleketi, helak ettikse muhakkak onu uyarıcı (peygamberleri) olmuştur.