Kâria Suresi

اَلْقَارِعَةُۙ

elḳâri`ah.

Kapı çalan!

مَا الْقَارِعَةُۚ

me-lḳâri`ah.

Nedir o kapı çalan?

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْقَارِعَةُۜ

vemâ edrâke me-lḳâri`ah.

O kapı çalanın ne olduğunu bilir misin?

يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِۙ

yevme yekûnü-nnâsü kelferâşi-lmebŝûŝ.

İnsanların, ateşin etrafını sarmış pervaneler gibi olur,

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِۜ

vetekûnü-lcibâlü kel`ihni-lmenfûş.

Dağların da atılmış renkli yüne dönüştüğü gündür (o Karia!)

فَاَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازٖينُهُۙ

feemmâ men ŝeḳulet mevâzînüh.

O gün kimin tartılan ameli ağır gelirse.

فَهُوَ فٖي عٖيشَةٍ رَاضِيَةٍۜ

fehüve fî `îşetir râḍiyeh.

İşte o, hoşnut edici bir yaşayış içinde olur.

وَاَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازٖينُهُۙ

veemmâ men ḫaffet mevâzînüh.

Ameli yeğni olana gelince.

فَاُمُّهُ هَاوِيَةٌۜ

feümmühû hâviyeh.

İşte onun anası (yeri, yurdu) Haviye'dir.

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا هِيَهْۜ

vemâ edrâke mâ hiyeh.

Nedir o (Haviye) bilir misin?

نَارٌ حَامِيَةٌ

nârun ḥâmiyeh.

Kızgın ateş!