Ash-Shams Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا

veşşemsi veḍuḥâhâ.

Güneşe ve onun ışığına,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

velḳameri iẕâ telâhâ.

Ardından gelmekte olan aya,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

vennehâri iẕâ cellâhâ.

Onu ortaya koyan gündüze,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا

velleyli iẕâ yagşâhâ.

Onu bürüyen geceye,

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

vessemâi vemâ benâhâ.

Göğe ve onu yapana,

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا

vel'arḍi vemâ ṭaḥâhâ.

Yere ve onu yayana,

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا

venefsiv vemâ sevvâhâ.

Kişiye ve onu şekillendirene,

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا

feelhemehâ fücûrahâ vetaḳvâhâ.

Sonra da ona iyilik ve kötülük kabiliyeti verene and olsun ki:

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

ḳad efleḥa men zekkâhâ.

Kendini arıtan saadete ermiştir.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

veḳad ḫâbe men dessâhâ.

Kendini fenalıklara gömen kimse de ziyana uğramıştır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ

keẕẕebet ŝemûdü biṭagvâhâ.

Semud milleti, içlerinden en azgını ileri atılınca, azgınlığı yüzünden peygamberleri yalanladı.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا

iẕi-mbe`aŝe eşḳâhâ.

Semud milleti, içlerinden en azgını ileri atılınca, azgınlığı yüzünden peygamberleri yalanladı.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا

feḳâle lehüm rasûlü-llâhi nâḳate-llâhi vesuḳyâhâ.

Allah'ın peygamberi onlara, Allah'ın devesini göstermiş ve: "Allah'ın bu devesine ve onun su hakkına dokunmayın" demişti.