Duhâ Suresi

وَالضُّحٰىۙ

veḍḍuḥâ.

Andolsun kuşluk vaktine

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

velleyli iẕâ secâ.

Ve sükuna erdiğinde geceye ki,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۜ

mâ vedde`ake rabbüke vemâ ḳalâ.

Rabbin seni bırakmadı ve sana darılmadı.

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْاُو۫لٰىۜ

velel'âḫiratü ḫayrul leke mine-l'ûlâ.

Gerçekten senin için ahiret dünyadan daha hayırlıdır.

وَلَسَوْفَ يُعْطٖيكَ رَبُّكَ فَتَـرْضٰىۜ

velesevfe yü`ṭîke rabbüke feterḍâ.

Pek yakında Rabbin sana verecek de hoşnut olacaksın.

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتٖـيـماً فَاٰوٰىۖ

elem yecidke yetîmen feâvâ.

O, seni yetim bulup barındırmadı mı?

وَوَجَدَكَ ضَٓالاًّ فَهَدٰىۖ

vevecedeke ḍâllen fehedâ.

Şaşırmış bulup da yol göstermedi mi?

وَوَجَدَكَ عَٓائِلاً فَاَغْنٰىۜ

vevecedeke `âilen feagnâ.

Seni fakir bulup zengin etmedi mi?

فَاَمَّا الْيَتٖيمَ فَلَا تَقْهَرْۜ

feemme-lyetîme felâ taḳher.

Öyleyse yetimi sakın ezme.

وَاَمَّا السَّٓائِلَ فَلَا تَنْهَرْۜ

veemme-ssâile felâ tenher.

El açıp isteyeni de sakın azarlama.

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

veemmâ bini`meti rabbike feḥaddiŝ.

Ve Rabbinin nimetini minnet ve şükranla an.